Werset dnia — Ef 2:1-22

⁽¹⁾ A was, którzy byliście umarli w waszych upadkach i grzechach,

⁽²⁾ w których niegdyś żyliście zgodnie z dobą tego świata, według władcy sfery powietrza, [władcy] ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa,

⁽³⁾ wśród których i my wszyscy obracaliśmy się niegdyś w żądzach naszego ciała, spełniając pragnienia ciała oraz myśli, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, tak jak pozostali;

⁽⁴⁾ jednak Bóg, który jest bogaty w miłosierdziu, przez wielką swoją miłość, którą nas ukochał,

⁽⁵⁾ i to nas, którzy byliśmy umarli w upadkach, ożywił wraz z Chrystusem – łaską zbawieni jesteście –

⁽⁶⁾ i wraz z Nim wzbudził, i wraz z Nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie,

⁽⁷⁾ aby ukazać w nadchodzących wiekach nadzwyczajne bogactwo swojej łaski w dobroci względem nas w Chrystusie Jezusie.

⁽⁸⁾ Gdyż łaską jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie z was – to dar Boga;

⁽⁹⁾ nie z uczynków, aby się ktoś nie chlubił.

⁽¹⁰⁾ Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, w których – [co] z góry przygotował Bóg – abyśmy w nich chodzili.

⁽¹¹⁾ Dlatego pamiętajcie, że wy, niegdyś poganie w ciele, nazywani nieobrzezaniem przez tych, których nazywają obrzezaniem od [znaku] dokonanego ręką na ciele,

⁽¹²⁾ że byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, oddzieleni od społeczności Izraela i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na tym świecie.

⁽¹³⁾ Teraz zaś, w Chrystusie Jezusie, wy, którzy niegdyś byliście daleko, zostaliście sprowadzeni blisko we krwi Chrystusa.

⁽¹⁴⁾ On bowiem jest naszym pokojem, który z dwojga uczynił jedno, i w swoim ciele usunął stojący pośrodku mur wrogości,

⁽¹⁵⁾ On zniósł Prawo przykazań [zawarte] w postanowieniach, aby stworzyć w sobie samym z dwóch jednego nowego człowieka

⁽¹⁶⁾ i obu pojednać z Bogiem w jednym ciele przez krzyż, w którym zabił wrogość.

⁽¹⁷⁾ A gdy przyszedł, głosił pokój wam [pochodzącym] z daleka, i pokój tym z bliska,

⁽¹⁸⁾ że przez Niego mamy dostęp do Ojca, jedni i drudzy w jednym Duchu.

⁽¹⁹⁾ Tak więc nie jesteście już obcymi i przychodniami, lecz współobywatelami świętych i domownikami Boga,

⁽²⁰⁾ zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, podczas gdy jego kamieniem węgielnym jest Chrystus Jezus,

⁽²¹⁾ w którym cała budowa razem spojona wyrasta na święty przybytek w Panu,

⁽²²⁾ w którym i wy razem się budujecie na mieszkanie Boga w Duchu. List do