Werset dnia — Ef 1:1-23

⁽¹⁾ Paweł, z woli Boga apostoł Chrystusa Jezusa, do świętych, którzy są w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa:

⁽²⁾ Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa.

⁽³⁾ Błogosławiony [jest] Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas wszelkim duchowym błogosławieństwem w okręgach niebieskich – w Chrystusie;

⁽⁴⁾ zgodnie z tym, jak nas w Nim sobie wybrał przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed Jego obliczem w miłości,

⁽⁵⁾ gdy przeznaczył nas dla siebie do synostwa przez Jezusa Chrystusa według upodobania swojej woli,

⁽⁶⁾ dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym,

⁽⁷⁾ w którym mamy odkupienie przez Jego krew, odpuszczenie upadków, według bogactwa Jego łaski,

⁽⁸⁾ którą nam hojnie okazał we wszelkiej mądrości i zrozumieniu,

⁽⁹⁾ gdy oznajmił nam tajemnicę swojej woli według swojego upodobania, które w Nim powziął,

⁽¹⁰⁾ dla planu [obejmującego] pełnię czasów, aby połączyć wszystko w Chrystusie – to, co na niebiosach, i to, co na ziemi – w Nim samym.

⁽¹¹⁾ W Nim też zostaliśmy przyjęci jako dziedzictwo według planu Tego, który sprawia wszystko według postanowienia swojej woli,

⁽¹²⁾ abyśmy istnieli dla uwielbienia Jego chwały, my, którzy już złożyliśmy nadzieję w Chrystusie.

⁽¹³⁾ W którym i wy, gdy usłyszeliście Słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia – w którym też uwierzyliście – zostaliście zapieczętowani Świętym Duchem obietnicy,

⁽¹⁴⁾ który jest zadatkiem naszego dziedzictwa, dla odkupienia tego, co nabyte, [oraz] dla uwielbienia Jego chwały.

⁽¹⁵⁾ Dlatego i ja, odkąd usłyszałem o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości do wszystkich świętych,

⁽¹⁶⁾ nie przestaję dziękować za was i wspominać was w moich modlitwach,

⁽¹⁷⁾ aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w [dogłębnym] poznaniu Jego,

⁽¹⁸⁾ oświecone oczy waszego serca, abyście zobaczyli, jaka jest nadzieja waszego powołania, jakie bogactwo chwały Jego dziedzictwa w świętych

⁽¹⁹⁾ i jak nadzwyczajna wielkość Jego mocy względem nas, wierzących zgodnie z działaniem potęgi Jego siły,

⁽²⁰⁾ którą wykazał w Chrystusie, gdy Go wzbudził z martwych i posadził po swojej prawicy w okręgach niebieskich

⁽²¹⁾ ponad wszelką zwierzchnością i władzą, i mocą, i panowaniem, i wszelkim imieniem, które można by wymienić, nie tylko w tym wieku, ale i w nadchodzącym;

⁽²²⁾ i wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego dał jako Głowę ponad wszystko Kościołowi –

⁽²³⁾ ten jest Jego ciałem, pełnią Tego, który sam wszystko we wszystkim wypełnia. List do