Werset dnia — Mt 15:1-20

⁽¹⁾ Wtedy podeszli do Jezusa faryzeusze oraz znawcy Prawa z Jerozolimy z takim pytaniem:

⁽²⁾ Dlaczego Twoi uczniowie przekraczają tradycję starszych? Bo nie myją swoich rąk, gdy jedzą chleb.

⁽³⁾ On zaś odpowiedział: Dlaczego i wy dla waszej tradycji przekraczacie przykazanie Boga?

⁽⁴⁾ Bóg bowiem powiedział: Czcij ojca i matkę, oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech poniesie śmierć.

⁽⁵⁾ A wy mówicie: Ktokolwiek by powiedział ojcu lub matce: Darem jest cokolwiek z mojej strony mogłoby [wam] być wsparciem,

⁽⁶⁾ w ogóle nie [musi] czcić swego ojca; i tak unieważniliście słowo Boga dla waszej tradycji.

⁽⁷⁾ Obłudnicy! Dobrze prorokował o was Izajasz w słowach:

⁽⁸⁾ Lud ten czci Mnie wargami, lecz ich serce jest ode Mnie daleko.

⁽⁹⁾ Daremnie Mnie jednak czczą, głosząc zasady nakazane przez ludzi.

⁽¹⁰⁾ Następnie przywołał tłum i powiedział im: Słuchajcie i zrozumcie.

⁽¹¹⁾ Nie to, co wchodzi do ust, plami człowieka, lecz to, co wychodzi z ust, to plami człowieka.

⁽¹²⁾ Wtedy podeszli uczniowie i zapytali Go: Czy wiesz, że faryzeusze po usłyszeniu tego słowa, zrazili się [do Ciebie]?

⁽¹³⁾ A On odpowiedział: Każda roślina, której nie zasadził mój Ojciec niebieski, zostanie wykorzeniona.

⁽¹⁴⁾ Zostawcie ich! Ślepi są przewodnikami ślepych, a jeśli ślepy prowadzi ślepego, obaj wpadną do dołu.

⁽¹⁵⁾ Wówczas odezwał się Piotr: Wyjaśnij nam tę przypowieść.

⁽¹⁶⁾ A On powiedział: I wy nadal jesteście niepojętni?

⁽¹⁷⁾ Czy nie rozumiecie, że wszystko, co wchodzi do ust, idzie do żołądka i do ustępu jest wyrzucane?

⁽¹⁸⁾ Lecz to, co wychodzi z ust, pochodzi z serca – i to plami człowieka.

⁽¹⁹⁾ Gdyż z serca pochodzą złe zamysły, zabójstwa, cudzołóstwa, rozwiązłe czyny, kradzieże, fałszywe świadectwa, obraźliwe słowa.

⁽²⁰⁾ To są właśnie rzeczy, które plamią człowieka; jedzenie zaś nie umytymi rękoma człowieka nie plami.