Werset dnia — 1 Kor 4:1-21

⁽¹⁾ Tak niech człowiek nas zaszeregowuje: jako podwładnych Chrystusa i odpowiedzialnych za [ogłaszanie] tajemnic Boga.

⁽²⁾ Od tych, na których spoczywa odpowiedzialność, wymaga się tu ponadto, aby ktoś taki okazał się wierny.

⁽³⁾ Dla mnie zaś najmniejsza to rzecz, czy przez was będę rozliczony czy przez jakiś ludzki dzień [sądny], owszem, i sam siebie nie rozliczam.

⁽⁴⁾ Nic sobie bowiem nie wyrzucam, lecz nie jestem przez to usprawiedliwiony; tym zaś, który mnie rozlicza, jest Pan.

⁽⁵⁾ Dlatego o niczym nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który wyświetli to, co ukryte w ciemności, i ukaże motywy serc; a wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga.

⁽⁶⁾ To zaś, bracia, odniosłem do siebie samego i do Apollosa przez wzgląd na was, abyście na nas nauczyli się nie wykraczać ponad to, co napisano, aby jeden ponad drugiego nie wynosił się przeciw innemu.

⁽⁷⁾ Bo kto ciebie wyróżnia? Co zaś masz, czego nie otrzymałeś? A jeśli otrzymałeś, dlaczego chlubisz się tak, jakbyś nie otrzymał?

⁽⁸⁾ Już jesteście zaspokojeni, już wzbogaciliście się, bez nas staliście się królami. I oby zaczęło się wasze królowanie, abyśmy i my zapanowali wraz z wami.

⁽⁹⁾ Myślę bowiem, że Bóg nas, apostołów, mianował jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych, jako że staliśmy się widowiskiem dla świata i aniołów, i ludzi.

⁽¹⁰⁾ My głupi dla Chrystusa, wy zaś rozumni w Chrystusie; my słabi, wy mocni; wy szanowani, a my pogardzani.

⁽¹¹⁾ Aż do obecnej godziny jesteśmy głodni i spragnieni, i nadzy, i bici pięściami, i na tułaczce,

⁽¹²⁾ i trudzimy się pracując własnymi rękami; szkalowani dobrze życzymy; prześladowani znosimy,

⁽¹³⁾ zniesławiani zapraszamy; staliśmy się jak śmieci tego świata, nieczystości wszystkich aż dotąd.

⁽¹⁴⁾ Piszę to nie po to, aby was zawstydzać, ale po to, aby was upomnieć jako moje ukochane dzieci.

⁽¹⁵⁾ Bo choćbyście mieli tysiące wychowawców w Chrystusie, jednak niewielu macie ojców; ja was bowiem zrodziłem przez ewangelię w Chrystusie Jezusie.

⁽¹⁶⁾ Zapraszam was zatem, bądźcie moimi naśladowcami.

⁽¹⁷⁾ Dlatego posłałem do was Tymoteusza, który jest moim ukochanym i wiernym dzieckiem w Panu i który przypomni wam moje drogi w Chrystusie, zgodnie z tym, jak nauczam wszędzie, w każdym kościele.

⁽¹⁸⁾ Ponieważ zaś nie przychodzę do was, niektórzy popadli w zarozumiałość;

⁽¹⁹⁾ ja jednak szybko przyjdę do was, jeśli Pan zechce, i zapoznam się nie ze słowem zarozumiałych, lecz z ich mocą;

⁽²⁰⁾ gdyż Królestwo Boże jest nie w słowie, ale w mocy.

⁽²¹⁾ Czego chcecie? Czy mam przyjść do was z rózgą, czy też z miłością i w duchu łagodności? 1 list do