Werset dnia — 1 Kor 3:1-23

⁽¹⁾ Ja też, bracia, nie byłem w stanie mówić do was jako do duchowych, lecz jako do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie.

⁽²⁾ Mlekiem was napoiłem, nie stałym pokarmem, wciąż bowiem nie mogliście [go przyjąć], ale i teraz jeszcze nie możecie,

⁽³⁾ gdyż wciąż jesteście cieleśni. Bo skoro między wami zazdrość i kłótnia, to czy nie jesteście cieleśni i czy nie postępujecie po ludzku?

⁽⁴⁾ Gdy bowiem jeden mówi: Ja właściwie jestem Pawła, a inny: A ja Apollosa, to czy nie jesteście ludźmi?

⁽⁵⁾ Kim więc jest Apollos? Kim zaś jest Paweł? Usługującymi, dzięki którym uwierzyliście, tak też jak każdemu dał Pan.

⁽⁶⁾ Ja zasadziłem, Apollos podlał – ale wzrost dawał Bóg.

⁽⁷⁾ Tak że ani ten, który sadzi, jest czymś, ani ten, który podlewa, tylko Bóg, który daje wzrost.

⁽⁸⁾ Ten zaś, który sadzi, oraz ten, który podlewa, są jedno; każdy według swojego trudu otrzyma własną zapłatę.

⁽⁹⁾ Bo [my] jesteśmy Bożymi współpracownikami; [a wy] jesteście Bożą rolą, Bożą budowlą.

⁽¹⁰⁾ Według danej mi łaski Bożej, jako mądry mistrz budowlany założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niech uważa, jak na nim buduje.

⁽¹¹⁾ Innego bowiem fundamentu nikt nie jest w stanie założyć obok tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus.

⁽¹²⁾ A czy ktoś na tym fundamencie buduje ze złota, srebra, drogich kamieni, z drewna, siana czy słomy,

⁽¹³⁾ dzieło każdego stanie się widoczne; pokaże to bowiem ten Dzień, jako że w ogniu zostanie [to] objawione i jakie jest dzieło każdego – ogień to wypróbuje.

⁽¹⁴⁾ Jeśli czyjeś dzieło, wzniesione na tym fundamencie, przetrwa, ten otrzyma zapłatę;

⁽¹⁵⁾ jeśli czyjeś dzieło spłonie, ten poniesie stratę, sam zaś będzie zbawiony, tak jednak, jak przez ogień.

⁽¹⁶⁾ Czy nie wiecie, że jesteście przybytkiem Boga i Duch Boży mieszka w was?

⁽¹⁷⁾ Jeśli ktoś niszczy przybytek Boga, tego zniszczy Bóg, gdyż przybytek Boga jest święty i wy właśnie nim jesteście.

⁽¹⁸⁾ Niech nikt samego siebie nie oszukuje; jeśli ktoś z was uważa, że jest mądry w obecnym wieku, niech się stanie głupim, aby stać się mądrym.

⁽¹⁹⁾ Gdyż mądrość tego świata jest głupstwem u Boga. Napisane jest bowiem: On jest tym, który chwyta mądrych w ich przebiegłość;

⁽²⁰⁾ i znowu: Pan zna rozważania mądrych, że są jałowe.

⁽²¹⁾ A zatem niech się nikt nie chlubi ludźmi; wszystko bowiem jest wasze,

⁽²²⁾ czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas, czy to świat, czy życie, czy śmierć, czy to rzeczy teraźniejsze, czy przyszłe – wszystko wasze,

⁽²³⁾ wy zaś Chrystusa, a Chrystus – Boga. 1 list do