Werset dnia — Dz 26:1-23

⁽¹⁾ Agryppa zaś zwrócił się do Pawła: Pozwala ci się mówić o sobie. Wówczas Paweł wyciągnął rękę i zaczął się bronić:

⁽²⁾ Uważam się za szczęśliwego, królu Agryppo, że mogę się dziś wobec ciebie bronić w związku ze wszystkimi sprawami, o które oskarżają mnie żydzi,

⁽³⁾ szczególnie, że jesteś znawcą wszystkich zwyczajów, jak też spornych zagadnień żydów. Dlatego proszę, wysłuchaj mnie cierpliwie.

⁽⁴⁾ A zatem moją drogę życia, które od młodości, od początku toczyło się pośród mojego narodu, a też w Jerozolimie, znają wszyscy żydzi;

⁽⁵⁾ od dawna wiedzą – gdyby chcieli poświadczyć – że żyłem według najsurowszego stronnictwa naszej religii jako faryzeusz.

⁽⁶⁾ A teraz stoję sądzony z powodu nadziei związanej z daną przez Boga naszym ojcom obietnicy,

⁽⁷⁾ której spełnienia spodziewa się dostąpić naszych dwanaście pokoleń, gdy nocą i dniem z wytrwałością odprawia służbę, i z powodu której to nadziei jestem oskarżany przez żydów, królu.

⁽⁸⁾ Skoro Bóg wzbudza umarłych, to dlaczego uważane jest to przez was za rzecz nie do wiary?

⁽⁹⁾ A zatem ja sam uważałem, że należy gwałtownie wystąpić przeciw imieniu Jezusa z Nazaretu,

⁽¹⁰⁾ co też zrobiłem w Jerozolimie, gdzie wielu spośród świętych ja w więzieniach zamknąłem, gdy od arcykapłanów otrzymałem władzę, a przy skazywaniu ich na śmierć – rzuciłem kamyk przeciw.

⁽¹¹⁾ Często karząc ich po wszystkich synagogach, zmuszałem do bluźnierstwa, szalejąc rzeczywiście niezmiernie, prześladowałem ich nawet w obcych miastach.

⁽¹²⁾ W tych okolicznościach, gdy udawałem się do Damaszku z pełnomocnictwem i poleceniem arcykapłanów,

⁽¹³⁾ w środku dnia, na drodze, zobaczyłem, o królu, światło z nieba, przewyższające jasność słońca, które zewsząd oświeciło mnie oraz tych, którzy szli ze mną.

⁽¹⁴⁾ A gdy wszyscy upadliśmy na ziemię, usłyszałem głos, który mówił do mnie w dialekcie hebrajskim: Saulu, Saulu, dlaczego Mnie prześladujesz? Trudno ci przeciw ościeniowi wierzgać.

⁽¹⁵⁾ A ja zapytałem: Kto jesteś, Panie? A Pan odpowiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.

⁽¹⁶⁾ Ale powstań i stań na swoich nogach, na to bowiem ci się ukazałem, aby cię sobie już uprzednio ręką wybrać na podwładnego i świadka nie tylko tych rzeczy, w których Mnie zobaczyłeś, ale i tych, w których będę ci pokazany.

⁽¹⁷⁾ Wyrwę cię od tego ludu i od pogan, do których Ja cię posyłam,

⁽¹⁸⁾ aby otworzyć ich oczy, odwrócić od ciemności do światła i od władzy szatana do Boga, aby otrzymali oni odpuszczenie grzechów oraz dział wśród uświęconych przez wiarę we Mnie.

⁽¹⁹⁾ Dlatego też, królu Agryppo, nie byłem nieposłuszny temu widzeniu z nieba,

⁽²⁰⁾ ale najpierw tym w Damaszku, następnie w Jerozolimie, potem na całym obszarze Judy i wśród pogan głosiłem, aby się opamiętali, zwrócili do Boga i spełniali uczynki godne opamiętania.

⁽²¹⁾ Z tych powodów żydzi schwytali mnie, gdy byłem w świątyni i usiłowali zamordować.

⁽²²⁾ Ponieważ jednak doznałem pomocy od Boga aż do dnia dzisiejszego, ostałem się i świadczę zarówno małemu, jak i wielkiemu, nie mówiąc nic oprócz tego, co powiedzieli prorocy, że ma się stać, oraz Mojżesz,

⁽²³⁾ że Chrystus [będzie] poddany cierpieniom, że jako pierwszy ze zmartwychwstania umarłych ma głosić światło zarówno ludowi, jak i poganom.