Werset dnia — Mt 13:24-43

⁽²⁴⁾ Przedłożył im też inną przypowieść: Królestwo Niebios podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli.

⁽²⁵⁾ A gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał kąkolu między pszenicę, i odszedł.

⁽²⁶⁾ Kiedy zboże podrosło i wydało owoc, wtedy pokazał się też kąkol.

⁽²⁷⁾ Przyszli więc słudzy gospodarza i zapytali go: Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swojej roli? Skąd więc ma kąkol?

⁽²⁸⁾ Odpowiedział: Nieprzyjaciel to zrobił. Słudzy na to: Czy chcesz więc, abyśmy poszli i zebrali go?

⁽²⁹⁾ Odpowiedział: Nie! Abyście czasem zbierając kąkol, jednocześnie nie powyrywali z nim pszenicy.

⁽³⁰⁾ Pozwólcie obu rosnąć razem aż do żniwa. A w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw kąkol i powiążcie go w snopy na spalenie, pszenicę natomiast zbierzcie do mojego spichrza.

⁽³¹⁾ Przedłożył im też inną przypowieść: Królestwo Niebios podobne jest do ziarnka gorczycy, które wziął człowiek i zasiał na swojej roli.

⁽³²⁾ Wprawdzie jest ono mniejsze niż wszystkie nasiona, ale kiedy wyrośnie, jest większe od warzyw i staje się drzewem, tak że zlatują się ptaki niebieskie i budują gniazda w jego gałęziach.

⁽³³⁾ Opowiedział im inną przypowieść: Królestwo Niebios podobne jest do zakwasu, który wzięła kobieta i zmieszała z trzema satonami mąki, aż się wszystko zakwasiło.

⁽³⁴⁾ To wszystko Jezus mówił do ludu w przypowieściach, a bez przypowieści nic do nich nie mówił.

⁽³⁵⁾ W ten sposób spełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka, gdy mówił: Otworzę w przypowieściach moje usta, wypowiem rzeczy zakryte od założenia świata.

⁽³⁶⁾ Następnie rozpuścił tłumy i poszedł do domu. Wówczas podeszli do Niego Jego uczniowie z taką prośbą: Wyjaśnij nam dokładnie przypowieść o kąkolu na roli.

⁽³⁷⁾ Odpowiedział im: Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy;

⁽³⁸⁾ rolą jest świat, dobrym nasieniem synowie Królestwa, kąkolem synowie złego,

⁽³⁹⁾ nieprzyjacielem, który go rozsiał, jest diabeł, żniwem jest koniec wieku, a żeńcami są aniołowie.

⁽⁴⁰⁾ Jak więc zbierany się kąkol i palony w ogniu, tak będzie przy końcu wieku.

⁽⁴¹⁾ Syn Człowieczy pośle swoich aniołów i zbiorą z Jego Królestwa wszystkie skandale oraz dopuszczających się bezprawia,

⁽⁴²⁾ i wrzucą ich do ognistego pieca; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

⁽⁴³⁾ Wtedy sprawiedliwi rozbłysną jak słońce w Królestwie swego Ojca. Kto ma uszy, niech słucha!