Werset dnia — Mt 13:44-58

⁽⁴⁴⁾ Królestwo Niebios podobne jest do skarbu ukrytego w roli, który człowiek znalazł, ukrył, uradowany odszedł, sprzedał wszystko, co ma, i kupił tę rolę.

⁽⁴⁵⁾ Dalej Królestwo Niebios podobne jest do człowieka żeglującego po morzach w poszukiwaniu pięknych pereł.

⁽⁴⁶⁾ Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, odszedł, sprzedał wszystko, co miał, i nabył ją.

⁽⁴⁷⁾ Dalej Królestwo Niebios podobne jest do sieci, zarzuconej w morze i zgarniającej z każdego rodzaju

⁽⁴⁸⁾ którą po napełnieniu wyciągnęli się na brzeg, usiedli, dobre wybrali do naczyń, a złe wyrzucili na zewnątrz.

⁽⁴⁹⁾ Tak będzie przy końcu wieku; wyjdą aniołowie i oddzielą złych spośród sprawiedliwych

⁽⁵⁰⁾ i wrzucą ich do ognistego pieca; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

⁽⁵¹⁾ Czy zrozumieliście to wszystko? Odpowiedzieli Mu: Tak!

⁽⁵²⁾ A On im powiedział: Dlatego każdy znawca Prawa, który stał się uczniem Królestwa Niebios, podobny jest do człowieka gospodarza, który wyciąga ze swojego skarbca to, co nowe i stare.

⁽⁵³⁾ I stało się, gdy Jezus skończył te podobieństwa, że oddalił się stamtąd.

⁽⁵⁴⁾ Gdy przyszedł w swoje ojczyste strony, zaczął ich nauczać w ich synagodze, tak że byli oni zdumieni i zastanawiali się: Skąd u Niego ta mądrość i te przejawy mocy?

⁽⁵⁵⁾ Czy nie jest On synem tego cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Maria, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda?

⁽⁵⁶⁾ A Jego siostry, czy nie ma ich wszystkich u nas? Skąd więc u Niego to wszystko?

⁽⁵⁷⁾ I zaczęli się do Niego zrażać. Wtedy Jezus im powiedział: Nie jest prorok bez czci, chyba tylko w ojczystych stronach i w swoi domu.

⁽⁵⁸⁾ I nie dokonał tam wielu czynów mocy – z powodu ich niewiary.