Amerykański ruch pro-life spiera się o odpowiedzialność karną kobiet za aborcję
Amerykański i polski ruch pro-life spiera się o to, czy kobiety powinny odpowiadać karnie za aborcję na równi z wykonawcami zabiegu.
Amerykański ruch na rzecz ochrony życia od dziesięcioleci prowadzi wewnętrzną debatę nad tym, czy kobiety decydujące się na przerwanie ciąży powinny odpowiadać karnie na takich samych zasadach jak osoby przeprowadzające aborcję. Jedna ze stron, reprezentowana przez Fundację na rzecz Zniesienia Aborcji Bradleya Pierce’a, domaga się, aby przepisy dotyczące zabójstwa stosowano wobec wszystkich uczestników czynu, z uwzględnieniem ich zamiaru, ewentualnego przymusu oraz stopnia winy. Inne organizacje, takie jak Krajowy Komitet Obrony Życia (National Right to Life), Amerykanie Zjednoczeni dla Życia (Americans United for Life) oraz Liga Działań na rzecz Życia (Pro-Life Action League), opowiadają się za wyłączeniem kobiet z odpowiedzialności karnej. Spór dotyczy zatem tego, czy prawna ochrona życia poczętego jest stosowana konsekwentnie.
Geneza sporu w ruchu pro-life
Fundacja Bradleya Pierce’a podkreśla, że ochrona życia przed narodzeniem musi być rzeczywistą zasadą prawną, a nie jedynie deklaracją. Jeśli życie poczęte ma przyrodzoną wartość, jego umyślne unicestwienie wymaga oceny prawnej niezależnie od płci sprawcy. Zdaniem tej organizacji wyłączenie kobiet z odpowiedzialności prowadzi do wewnętrznej sprzeczności: dziecko zostaje uznane za ofiarę, podczas gdy osoba podejmująca decyzję o jego śmierci pozostaje bezkarna.
Prawo karne od wieków rozróżnia stopnie winy i uwzględnia okoliczności łagodzące. Nie ma przeszkód, aby te same zasady stosować w sprawach dotyczących aborcji. Kobieta działająca pod udowodnionym przymusem mogłaby zostać potraktowana łagodniej, podobnie jak osoby odpowiadające za inne przestępstwa.
Krajowy Komitet Obrony Życia oraz Amerykanie Zjednoczeni dla Życia opowiadają się za karaniem wyłącznie osób przeprowadzających aborcję. Organizacje te uważają, że kobiety często działają pod presją otoczenia, dlatego powinny być całkowicie wyłączone z odpowiedzialności karnej. Liga Działań na rzecz Życia podziela to stanowisko i podkreśla, że należy skupić się na ograniczaniu dostępu do aborcji za pomocą przepisów wymierzonych w osoby, które ją przeprowadzają.
Przeciwnicy tego podejścia twierdzą, że takie wyłączenie osłabia powagę samego zakazu. Ich zdaniem prawo pośrednio przyznaje wówczas, że wartość życia zależy od tego, kto je odbiera. W polskim Kodeksie karnym art. 152 § 1 przewiduje odpowiedzialność osoby, która przerywa ciążę z naruszeniem przepisów ustawy, nie obejmuje nią jednak samej kobiety. Polskie organizacje pro-life, takie jak Fundacja Pro – Prawo do Życia, koncentrują się na wspieraniu matek i edukacji, unikając postulatów karania kobiet. Rodzi to podobne pytania o konsekwencję w ochronie życia poczętego.
Biblijne podstawy oceny czynu
W Księdze Wyjścia w Biblii Warszawskiej czytamy: „Nie zabijaj” (Wj 20,13 BW). Przykazanie to nie przewiduje wyjątków ze względu na relację między sprawcą a ofiarą. Psalm 139,13 wskazuje natomiast na udział Boga w kształtowaniu człowieka w łonie matki: „Bo Ty stworzyłeś nerki moje, ukształtowałeś mnie w łonie matki mojej”.
Jeżeli prawdy te mają znaczenie dla porządku społecznego, prawo stanowione nie może ich pomijać przez selektywne wyłączenie jednej kategorii sprawców. Wspólnota wiary powraca do tych wersetów, rozważając, w jaki sposób prawo powinno odzwierciedlać wartość życia poczętego.
Kronika miasta Boguszow-Gottesberg (Boża Góra) - kliknij, aby dowiedzieć się więcej
