Chrześcijańska wiara Williama Wilberforce’a skłoniła go do walki z handlem niewolnikami
Historia Wilberforce’a pokazuje, jak nawrócenie prowadzi do trwałego zaangażowania w walkę o sprawiedliwość społeczną.
William Wilberforce, urodzony w 1759 roku, przez ponad dwadzieścia lat zabiegał w brytyjskim parlamencie o zniesienie handlu niewolnikami. Jego wysiłki przyniosły skutek w 1807 roku, gdy uchwalono odpowiednią ustawę. Historię tę przypomina film „Amazing Grace” z 2006 roku. Bob Beltz, współproducent obrazu, podkreśla, że osobista przemiana duchowa Wilberforce’a skłoniła go do działań, które zmieniły całe społeczeństwo.
Duchowe przebudzenie i decyzja o działaniu
Wilberforce nawrócił się pod wpływem rozmów z premierem Williamem Pittem Młodszym oraz Johnem Newtonem, byłym kapitanem statku niewolniczego. Spotkanie z Ewangelią skłoniło go do zastanowienia się, czy powinien nadal uczestniczyć w życiu publicznym. Zamiast się wycofać, postanowił pozostać w parlamencie i wykorzystać swoje stanowisko, by służyć bliźnim. Biblia mówi o owocach wiary widocznych w uczynkach, a Wilberforce potraktował to wezwanie dosłownie.
W 1787 roku przedłożył pierwszy projekt ustawy zakazującej handlu niewolnikami. Rok po roku ponosił porażki, lecz nie rezygnował. Wytrwale działał, czerpiąc siłę z modlitwy i lektury Pisma Świętego. Jego postawa pokazuje, że nawrócenie nie jest wyłącznie sprawą prywatną, lecz prowadzi do konkretnego posłuszeństwa także w życiu publicznym. W Polsce również toczą się dyskusje o tym, czy wiara powinna wpływać na decyzje podejmowane w życiu społecznym.
Działalność Wilberforce’a nie ograniczała się do walki z handlem ludźmi. Angażował się także w reformę obyczajów, przeciwdziałanie ubóstwu i walce z moralnym zepsuciem. Ten parlamentarzysta i reformator społeczny założył ponad dziewięćdziesiąt towarzystw charytatywnych i edukacyjnych, które wspierały najuboższych mieszkańców miast oraz kształciły dzieci. Głęboko wierzył, że każdy człowiek został stworzony na obraz Boga i dlatego ma niezbywalną godność. Przekonanie to motywowało go do poprawy warunków życia najsłabszych.
Beltz przygotował współczesną adaptację książki Wilberforce’a „Prawdziwe chrześcijaństwo” z 1797 roku. Podkreśla w niej, że oddzielenie wiary od życia społecznego osłabia zarówno człowieka, jak i wspólnotę. Historia Wilberforce’a przypomina, że miarą posłuszeństwa Słowu nie są deklaracje, lecz trwałe zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości. Również wśród polskich chrześcijan rośnie świadomość, że nawrócenie prowadzi nie tylko do modlitwy w zaciszu, ale także do troski o godność każdego człowieka.
Kronika miasta Boguszow-Gottesberg (Boża Góra) - kliknij, aby dowiedzieć się więcej
