Werset dnia — Dz 27:27-44

⁽²⁷⁾ A gdy nastała czternasta noc jak nas nosiło po Adriatyku, około północy żeglarze zaczęli przypuszczać, że zbliża się do nich jakiś ląd.

⁽²⁸⁾ Po spuszczeniu sądy stwierdzili dwadzieścia sążni, a po przepłynięciu krótkiej odległości i ponownym spuszczeniu sądy, stwierdzili piętnaście sążni.

⁽²⁹⁾ W obawie zatem, abyśmy nie wpadli na skaliste miejsca, z rufy zrzucono cztery kotwice i modlono się o nastanie dnia.

⁽³⁰⁾ A gdy żeglarze próbowali uciec ze statku i opuścili na morze łódź ratunkową pod pozorem, że chcą od dziobu statku rozciągnąć kotwicę,

⁽³¹⁾ Paweł powiedział setnikowi oraz żołnierzom: Jeśli ci nie pozostaną na statku, wy nie zdołacie się ocalić.

⁽³²⁾ Wtedy żołnierze odcięli liny łodzi ratunkowej i pozwolili jej spaść.

⁽³³⁾ Kiedy natomiast miał nastać dzień, Paweł zachęcał wszystkich, aby wzięli posiłek, mówiąc: Dziś czternasty dzień, jak czekacie i pozostajecie bez posiłku nic nie przyjmując.

⁽³⁴⁾ Dlatego zachęcam was od przyjęcia posiłku, bo to przyczyni się do waszego ocalenia; nikomu bowiem z was nawet włos z głowy nie spadnie.

⁽³⁵⁾ Po tych słowach, wziął chleb, podziękował Bogu wobec wszystkich, złamał i zaczął jeść.

⁽³⁶⁾ Gdy zostali pocieszeni, również oni wszyscy przyjęli posiłek.

⁽³⁷⁾ Było nas zaś na statku dusz dwieście siedemdziesiąt sześć.

⁽³⁸⁾ Nasyceni posiłkiem, odciążyli statek wyrzucając zboże do morza.

⁽³⁹⁾ Gdy nastał dzień, nie rozpoznawali lądu, dostrzegli jednak jakąś zatokę mającą płaskie wybrzeże, do którego zamierzali, o ile można, przybić statek.

⁽⁴⁰⁾ Usunęli zatem kotwice zostawiając je w morzu i po równoczesnym zluzowaniu wiązań sterowych i wystawieniu przedniego żagla podmuchowi trzymali kurs na wybrzeże.

⁽⁴¹⁾ Gdy jednak wpadli na mieliznę, osiedli ze statkiem, i o ile dziób osadzony, rufa była targana przez napór fal.

⁽⁴²⁾ Wtedy żołnierze powzięli zamiar pozabijania więźniów tak, by żaden po dopłynięciu do brzegu nie uciekł.

⁽⁴³⁾ Jednak setnik, chcąc ocalić Pawła, przeszkodził ich zamiarowi, rozkazał natomiast tym, którzy są stanie pływać, aby pierwsi skoczyli do morza i wyszli na ląd,

⁽⁴⁴⁾ a pozostałym [płynąć] jednym na deskach innym na czymś ze statku. W ten sposób stało się, że wszyscy ocaleli i przedostali się na ląd.