Werset dnia — Ef 4:1-24

⁽¹⁾ Zachęcam was więc ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, w którym zostaliście powołani,

⁽²⁾ z wszelką pokorą i łagodnością, z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości,

⁽³⁾ usilnie starając się zachować jedność Ducha w spójni pokoju:

⁽⁴⁾ jedno ciało i jeden Duch, jak i zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania;

⁽⁵⁾ jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;

⁽⁶⁾ jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.

⁽⁷⁾ A każdemu z nas dana została łaska według miary daru Chrystusa.

⁽⁸⁾ Dlatego powiedziano: Wstąpił na wysokość, Powiódł za sobą jeńców, Rozdał ludziom dary.

⁽⁹⁾ A to, że wstąpił, cóż innego oznacza, niż to, że i zstąpił do niższych części ziemi?

⁽¹⁰⁾ Ten, który zstąpił jest Tym samym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić.

⁽¹¹⁾ On sam też ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami,

⁽¹²⁾ aby wyposażyć świętych do dzieła posługi, do budowania ciała Chrystusa,

⁽¹³⁾ aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, do miary dorosłości pełni Chrystusowej,

⁽¹⁴⁾ abyśmy już dłużej nie byli dziećmi, rzucanymi przez fale i unoszonymi dokoła przez każdy wiatr nauki w ludzkim oszustwie, w podstępie [prowadzącym] do metod błędu,

⁽¹⁵⁾ natomiast jako prawdomówni w miłości, we wszystkim rośli w Niego, który jest Głową, w Chrystusa,

⁽¹⁶⁾ z którego całe ciało dopasowywane i wiązane przez każde połączenie zasilania, według działania w mierze [właściwej dla] każdej jednej części, sprawia wzrost ciała dla zbudowania siebie w miłości.

⁽¹⁷⁾ To więc mówię i nalegam w Panu, abyście już więcej nie postępowali, jak poganie postępują w próżności swego umysłu,

⁽¹⁸⁾ jako [ludzie] zaćmionego pojmowania, oddaleni od życia Bożego przez nieświadomość, która jest w nich, przez nieczułość ich serca.

⁽¹⁹⁾ Oni to pozbawili się uczuć i oddali rozpuście w pogoni za wszelką nieczystością w chciwości.

⁽²⁰⁾ Wy jednak nie tak nauczyliście się Chrystusa,

⁽²¹⁾ skoro rzeczywiście o Nim usłyszeliście i w Nim zostaliście pouczeni – jako że prawda jest w Jezusie –

⁽²²⁾ że macie zdjąć z siebie starego człowieka, kierującego się poprzednim sposobem życia, niszczonego według zwodniczych żądz,

⁽²³⁾ a poddawać się odnowie w duchu waszego umysłu

⁽²⁴⁾ i oblec się w nowego człowieka, stworzonego według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy. List do