Werset dnia — 1 Kor 7:1-24

⁽¹⁾ Co do spraw, o których pisaliście: Dobrze człowiekowi nie dotykać kobiety;

⁽²⁾ jednak z powodu nierządu, niech każdy ma swoją żonę i niech każda ma własnego męża.

⁽³⁾ Niech mąż oddaje powinność żonie i podobnie żona mężowi.

⁽⁴⁾ Nie żona rozporządza własnym ciałem, lecz mąż; podobnie nie mąż rozporządza własnym ciałem, lecz żona.

⁽⁵⁾ Nie odmawiajcie sobie nawzajem, chyba że może za obopólną zgodą do pewnego czasu, aby się oddać modlitwie, a potem znów być ze sobą, aby was szatan nie wystawiał na próbę z powodu waszej niepowściągliwości.

⁽⁶⁾ To zaś mówię z wyrozumiałości, a nie z nakazu.

⁽⁷⁾ Chciałbym zaś, aby wszyscy ludzie byli jak ja, każdy jednak ma od Boga własny dar łaski, jeden tak, a drugi tak.

⁽⁸⁾ Żonatym natomiast, mężatkom i wdowom mówię: Dobrze im [będzie], jeśli pozostaną jak ja.

⁽⁹⁾ Ale skoro brak im powściągliwości, niech się pobierają, bo lepiej jest się pobrać, niż płonąć [niezaspokojonym pragnieniem pożycia małżeńskiego].

⁽¹⁰⁾ Tym z kolei, którzy są w małżeństwie, podaję nakaz, nie ja, lecz Pan: Niech żona nie odchodzi od męża –

⁽¹¹⁾ a jeśliby odeszła, niech pozostaje niezamężna albo niech się z mężem pojedna – i niech mąż żony nie oddala.

⁽¹²⁾ Pozostałym zaś mówię ja, nie Pan: Jeśli jakiś brat ma niewierzącą żonę, a ta pragnie z nim mieszkać, niech jej nie oddala;

⁽¹³⁾ i żona, jeśli ma niewierzącego męża, a ten pragnie z nią mieszkać, niech męża nie oddala.

⁽¹⁴⁾ Gdyż niewierzący mąż został uświęcony w żonie i niewierząca żona została uświęcona w bracie [który jest jej mężem]; w przeciwnym razie wasze dzieci byłyby nieczyste, teraz natomiast są święte.

⁽¹⁵⁾ Jeśli jednak niewierzący odchodzi, niech odchodzi; brat lub siostra nie zostali [i nie są] w takich [przypadkach] zniewoleni; Bóg zaś powołał was w pokoju.

⁽¹⁶⁾ Bo skąd wiesz, żono, że zbawisz męża? Albo skąd wiesz, mężu, że zbawisz żonę?

⁽¹⁷⁾ Tylko niech każdy tak postępuje, jak mu przydzielił Pan, [według tego], jak każdego powołał Bóg. I tak zarządzam we wszystkich kościołach.

⁽¹⁸⁾ Był ktoś powołany [jako] obrzezany? Niech nie ukrywa obrzezania. W nieobrzezaniu został ktoś powołany? Niech się nie obrzezuje.

⁽¹⁹⁾ Obrzezanie jest niczym i nieobrzezanie jest niczym, tylko przestrzeganie przykazań Boga.

⁽²⁰⁾ Każdy w powołaniu, w którym został powołany – w tym niech pozostanie.

⁽²¹⁾ Zostałeś powołany, będąc niewolnikiem? Nie martw się; ale jeśli i możesz stać się wolnym, raczej korzystaj.

⁽²²⁾ Kto bowiem jako niewolnik został powołany w Panu, ten jest wyzwoleńcem Pana; podobnie kto jako wolny został powołany, jest niewolnikiem Chrystusa.

⁽²³⁾ Drogo zostaliście kupieni; nie stawajcie się niewolnikami ludzi.

⁽²⁴⁾ Każdy w tym, w czym został powołany, bracia, w tym niech pozostaje u Boga. 1 list do