Przebaczenie w świetle Ewangelii uwalnia serce od goryczy
Ewangelia naucza, że przebaczenie nie jest przyzwoleniem na zło, lecz wyzwoleniem serca i powierzeniem sprawy Bogu.
Przebaczenie w świetle Ewangelii nie oznacza usprawiedliwiania krzywdy ani automatycznego przywrócenia zaufania. W Biblii Warszawskiej czytamy słowa Jezusa: „Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, i wam odpuści Ojciec wasz niebieski. A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych” (Mt 6,14–15; BW). Przebaczyć to świadomie powierzyć sprawę Bogu, a nie zaprzeczać złu. Trwanie w urazie przedłuża cierpienie i oddala człowieka od źródła miłosierdzia.
Przebaczenie nie oznacza przyzwolenia na zło
Przebaczenie rozpoczyna się od uznania, że rzeczywiście doszło do krzywdy. Dopiero wtedy można zrezygnować z osobistej zemsty i powierzyć sprawę sprawiedliwemu Sędziemu. Bez tego aktu przebaczenie łatwo może stać się narzędziem uciszania ofiar i przedłużania ich cierpienia. Biblia wskazuje, że chrześcijanie nie są wezwani do lekceważenia zła, lecz do oddania go w ręce Boga.
W praktyce oznacza to wyznaczenie roztropnych granic, które chronią przed kolejnymi krzywdami. Przebaczenie nie wymaga natychmiastowego pojednania ani wymazania bolesnych wspomnień. Pozwala jednak uwolnić serce od goryczy i skierować siły ku uzdrowieniu oraz prawdzie. W ten sposób uwalniamy się od wewnętrznego niepokoju, który oddala nas od Boga. W Polsce, gdzie wiele rodzin nosi w sobie pamięć o trudnych wydarzeniach historycznych, podobne pytania wciąż powracają. Uczymy się powierzać je Ojcu, zamiast pielęgnować urazę.
George Arkhurst dorastał w Sierra Leone. Uczęszczał do szkoły metodystycznej i służył w armii, zanim się nawrócił. Po ukończeniu Evangel Bible School pracował jako nauczyciel szkółki niedzielnej, a następnie wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował służbę w Kościele Zborów Bożych (Assemblies of God). W 2010 roku otrzymał nagrodę za działalność nauczycielską, a obecnie pełni funkcję przewodniczącego starszego (Presiding Elder) i jest autorem książek poświęconych przebaczeniu.
Jego droga pokazuje, że przebaczenie nie polega na zaprzeczaniu faktom. Wymaga najpierw nazwania grzechu po imieniu, a następnie powierzenia winowajcy Bogu. Dzięki temu człowiek może odzyskać siły, by budować życie zgodne z Ewangelią. Historia Arkhursta przypomina, że uwolnienie serca jest możliwe nawet po ciężkich przeżyciach. Podobne świadectwa można usłyszeć także wśród chrześcijan w Europie, którzy po latach konfliktów rodzinnych lub społecznych uczą się powierzać swoje sprawy Bogu.
Granice i uzdrowienie we wspólnocie
Historia Arkhursta i słowa Ewangelii jednoznacznie wskazują, że przebaczenie jest nakazem, który wyzwala serce. Pośród codziennych zranień nie brakuje ludzi, którzy zamiast odwetu wybierają powierzenie sprawy Bogu. Wspólnota uczy się przy tym, że wyznaczanie zdrowych granic nie stoi w sprzeczności z przebaczeniem, lecz je dopełnia i służy ochronie prawdy.
W Polsce podobne trudności pojawiają się w rodzinach i zborach, czyli wspólnotach wiary, w których skutki krzywd bywają odczuwane przez długi czas. Biblia wskazuje, że przebaczenie jest warunkiem zdrowej relacji z Bogiem i pozwala skupić siły na uzdrowieniu, zamiast pielęgnować gorycz.
Kronika miasta Boguszow-Gottesberg (Boża Góra) - kliknij, aby dowiedzieć się więcej
