Atak na Górze Syjon
W Jerozolimie doszło do wydarzenia, które wywołało oburzenie we wspólnotach chrześcijańskich i wśród obrońców wolności religijnej. Francuska zakonnica, pracująca jako badaczka w École Biblique et Archéologique Française, została zaatakowana w pobliżu Góry Syjon, niedaleko miejsca czczonego przez Żydów i chrześcijan – Grobu Króla Dawida oraz Wieczernika. Według doniesień napastnik popchnął ją i kopał, a izraelska policja zatrzymała 36-letniego podejrzanego.
Izraelskie MSZ potępiło atak jako czyn haniebny i sprzeczny z zasadami współistnienia oraz wolności religijnej. Również strona francuska oraz przedstawiciele instytucji, z którą związana jest zakonnica, domagają się wyjaśnienia sprawy i sprawiedliwości.
Nie tylko pojedynczy incydent
Ten atak nie powinien być traktowany wyłącznie jako odosobniony akt przemocy. W ostatnich latach chrześcijanie w Jerozolimie coraz częściej zgłaszają przypadki zniewag, opluwania, wandalizmu i agresji. Według doniesień medialnych oraz organizacji monitorujących wolność religijną, podobne incydenty szczególnie często dotyczą duchownych i miejsc chrześcijańskich.
Niepokój pogłębiają także inne wydarzenia, w tym przypadki profanacji symboli chrześcijańskich oraz napięcia wokół dostępu do miejsc świętych. W kontekście tych kontrowersji izraelskie władze powołały specjalnego wysłannika do spraw relacji ze światem chrześcijańskim, deklarując chęć wzmocnienia więzi z chrześcijanami na świecie.
Jerozolima powinna być miejscem pokoju
Jerozolima jest miastem szczególnym – świętym dla Żydów, chrześcijan i muzułmanów. Dlatego każdy akt przemocy religijnej w tym miejscu ma znaczenie większe niż lokalny incydent. Uderza nie tylko w jedną osobę, ale w samą ideę pokoju, wzajemnego szacunku i wolności sumienia.
Psalmista woła:
„Proście o pokój dla Jeruzalemu! Niech żyją w spokoju ci, którzy cię miłują!”
(Ps 122,6 BW)
Te słowa brzmią dziś szczególnie mocno. Pokój Jerozolimy nie może być jedynie hasłem. Musi oznaczać realną ochronę ludzi modlitwy, miejsc świętych i wspólnot religijnych.
Chrześcijańska odpowiedź na wrogość
Chrześcijanie nie są wezwani do odwetu. Nie są też wezwani do milczenia wobec niesprawiedliwości. Ich drogą jest prawda, modlitwa, świadectwo i stanowcze upominanie się o godność człowieka.
Apostoł Paweł przypomina:
„Nie mamy bowiem walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw zwierzchnościom, przeciw władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności…”
(Ef 6,12 BW)
To ważne przypomnienie. Za przemocą i nienawiścią kryje się głębszy problem duchowy: utrata szacunku do człowieka stworzonego przez Boga.
Gesty nie wystarczą – potrzebne są działania
Powołanie specjalnego wysłannika do spraw kontaktów ze światem chrześcijańskim może być krokiem w dobrą stronę. Jednak same deklaracje nie wystarczą. Potrzebne są konkretne działania: skuteczne ściganie sprawców, ochrona duchownych, edukacja społeczeństwa oraz jasne potępienie nienawiści religijnej.
Jeśli wolność religijna ma być realna, musi chronić nie tylko większość, ale także mniejszości. Także tych, którzy modlą się inaczej, ubierają się inaczej i należą do innej tradycji wiary.
Wezwanie do modlitwy i czujności
Atak na zakonnicę w Jerozolimie jest bolesnym przypomnieniem, że chrześcijanie w wielu miejscach świata nadal doświadczają wrogości, pogardy i przemocy. Nie wolno nam przechodzić obok tego obojętnie.
Apostoł Piotr napomina:
„Bądźcie trzeźwi, czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący chodzi, szukając, kogo by pożreć”
(1 P 5,8 BW)
Niech ta sytuacja stanie się wezwaniem do modlitwy o pokój dla Jerozolimy, ochronę chrześcijan w Ziemi Świętej i odwagę dla wszystkich, którzy mimo presji pozostają wierni Chrystusowi.
O prześladowaniu ewangelików:
Kronika miasta Boguszów-Gottesberg (Boża Góra) – kliknij, aby dowiedzieć się więcej
Kirk Peter Johanson
