Werset dnia — 2 Kor 6:1-18

⁽¹⁾ Współpracując zaś wzywamy też was, abyście łaski Bożej nie przyjmowali na próżno;

⁽²⁾ mówi bowiem: W przychylnym czasie łaskawie cię wysłuchałem, I w dniu zbawienia pośpieszyłem ci z pomocą; Oto teraz czas dobry dla przychylności, oto teraz dzień zbawienia.

⁽³⁾ W niczym nie dajemy żadnej przeszkody, aby nie podważano posługi,

⁽⁴⁾ ale we wszystkim stawiamy siebie za przykład jako słudzy Boga: w wielkiej wytrwałości, w uciskach, w potrzebach, w trudnościach,

⁽⁵⁾ w chłostach, w więzieniach, w rozruchach, w trudach, w bezsennych nocach, w postach,

⁽⁶⁾ w czystości, w poznaniu, w cierpliwości, w uprzejmości, w Duchu Świętym, w nieobłudnej miłości,

⁽⁷⁾ w Słowie prawdy, w mocy Bożej; przez oręż sprawiedliwości w prawej i lewej [ręce],

⁽⁸⁾ przez chwałę i hańbę, przez złą sławę i dobrą sławę; jako zwodziciele, a jednak godni zaufania,

⁽⁹⁾ jako nieznani, a jednak dobrze znani, jako umierający, a oto żyjemy; jako karani, a jednak nie zabici,

⁽¹⁰⁾ jako zasmucani, jednak zawsze radośni, jako ubodzy, jednak wielu wzbogacający, jako nic niemający, a wszystko posiadający.

⁽¹¹⁾ Nasze usta pozostają przed wami otwarte, Koryntianie, nasze serce pozostaje szerokie;

⁽¹²⁾ nie u nas wam ciasno, ciasno natomiast w waszych wnętrzach;

⁽¹³⁾ dla takiego samego odwzajemnienia – jak do dzieci mówię – i wy otwórzcie się szeroko.

⁽¹⁴⁾ Przestańcie się wprzęgać w nierówne jarzmo z niewierzącymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z bezprawiem albo co za współudział światła z ciemnością?

⁽¹⁵⁾ Co też za harmonia między Chrystusem a Beliarem lub jaki dział wierzącego z niewierzącym?

⁽¹⁶⁾ Jak zgoda między przybytkiem Boga a [pogańskimi] bóstwami, my bowiem jesteśmy przybytkiem Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam z nimi i będę się przechadzał, I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

⁽¹⁷⁾ Dlatego wyjdźcie spośród nich i bądźcie odłączeni – mówi Pan – I nieczystego się nie dotykajcie; A ja was przyjmę

⁽¹⁸⁾ I będę wam Ojcem, a wy będziecie mi synami i córkami – mówi Pan Wszechmogący. 2 list do