Werset dnia — 1 Kor 13:1-13

⁽¹⁾ Choćbym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, pozostałbym miedzią, co dźwięczy, lub głośnym cymbałem.

⁽²⁾ Choćbym też miał [dar] prorokowania, pojął wszystkie tajemnice, [posiadł] wszelkie poznanie i choćbym miał całą wiarę, tak że przenosiłbym góry, ale nie miał miłości – byłbym niczym.

⁽³⁾ I choćbym część po części rozdał całą mą własność, i choćbym swoje ciało wydał, by się chlubić, lecz miłości bym nie miał, nic bym nie osiągnął.

⁽⁴⁾ Miłość czeka cierpliwie, miłość postępuje uprzejmie, nie zazdrości, miłość się nie wynosi, nie jest nadęta,

⁽⁵⁾ nie zachowuje się niestosownie, nie szuka swojej [korzyści], nie jest porywcza, nie zlicza sobie złego,

⁽⁶⁾ nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz dzieli radość z prawdy;

⁽⁷⁾ wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, ze wszystkim wiąże nadzieje, wszystko przetrzymuje.

⁽⁸⁾ Miłość nigdy nie ustaje; jeśli natomiast chodzi o proroctwa – zostaną spełnione; jeśli o języki – skończą się, jeśli o poznanie – straci swoją ważność.

⁽⁹⁾ Bo po części poznajemy i po części prorokujemy;

⁽¹⁰⁾ a gdy przyjdzie doskonałe, to, co cząstkowe, przestanie mieć znaczenie.

⁽¹¹⁾ Kiedy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, myślałem jak dziecko, rozumowałem jak dziecko; gdy stałem się mężczyzną, zaniechałem spraw dziecięcych.

⁽¹²⁾ [Mówię tak], gdyż teraz widzimy przez [niewyraźne] odbicie w zagadce, potem jednak – twarzą w twarz. Teraz poznaję po części, potem poznam tak, jak zostałem poznany.

⁽¹³⁾ Teraz zatem trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy; a z nich największa jest miłość. 1 list do