Werset dnia — 1 Kor 12:14-31

⁽¹⁴⁾ Bo też ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

⁽¹⁵⁾ Jeśliby stopa powiedziałaby: Ponieważ nie jestem ręką, nie jestem z tego ciała; czy przy tym [rzeczywiście] nie jest z tego ciała?

⁽¹⁶⁾ I jeśli powiedziałoby ucho: Ponieważ nie jestem okiem, nie jestem z tego ciała, czy przy tym [rzeczywiście] nie jest z tego ciała?

⁽¹⁷⁾ Jeśliby całe ciało jest okiem, to gdzie słuch? Jeśli całe słuchem, to gdzie węch?

⁽¹⁸⁾ Tymczasem Bóg umieścił członki, każdy jeden z nich w ciele, tak, jak chciał.

⁽¹⁹⁾ Jeśli zaś wszystkie byłyby jednym członkiem, to gdzie to ciało?

⁽²⁰⁾ Członków jest jednak wiele, a ciało jedno.

⁽²¹⁾ Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie; albo głowa stopom: Nie potrzebuję was.

⁽²²⁾ Lecz te członki ciała, które zdają się być słabsze, są o wiele bardziej potrzebne,

⁽²³⁾ te, które w ciele uważamy za mniej godne uwagi, otaczamy większym szacunkiem, a nasze intymne wymagają więcej dbałości o przyzwoitość,

⁽²⁴⁾ podczas gdy nasze przyzwoite takiej potrzeby nie mają. Lecz Bóg tak zestawił ciało, że pomniejszemu dał większe znaczenie,

⁽²⁵⁾ aby nie było w ciele rozdwojenia, ale aby członki tak samo się o siebie troszczyły.

⁽²⁶⁾ I jeśli cierpi jeden członek, cierpią z nim wszystkie członki; jeśli doznaje chwały jeden członek, cieszą się z nim wszystkie członki.

⁽²⁷⁾ Wy zaś jesteście ciałem Chrystusa, a z osobna członkami.

⁽²⁸⁾ I te Bóg ustawił w kościele – najpierw apostołów, po drugie proroków, po trzecie nauczycieli, następnie [przejawy] mocy, dalej dary łaski uzdrowień, niesienia [różnej] pomocy, umiejętności kierowania, różne rodzaje języków.

⁽²⁹⁾ Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy przez wszystkich przejawia się moc?

⁽³⁰⁾ Czy wszyscy mają dary łaski uzdrowień? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy wykładają?

⁽³¹⁾ Gorąco zaś pragnijcie większych darów łaski. A ja wam przy tym wskażę drogę dużo lepszą. 1 list do