Werset dnia — 1 Kor 11:17-34

⁽¹⁷⁾ To natomiast zarządzając, nie pochwalam, że schodzicie się nie ku lepszemu, ale ku gorszemu.

⁽¹⁸⁾ Przede wszystkim więc słyszę, że gdy się jako kościół schodzicie, powstają między wami podziały – i po części temu wierzę.

⁽¹⁹⁾ Bo i muszą być wśród was różne stronnictwa, aby ci, którzy są wypróbowani, stali się wśród was widoczni.

⁽²⁰⁾ Gdy więc schodzicie się razem, nie ma wśród was spożywania Wieczerzy Pańskiej;

⁽²¹⁾ każdy bowiem własną wieczerzę kładzie przed sobą do zjedzenia – i jeden jest głodny, a drugi pijany.

⁽²²⁾ Czy nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy na kościół Boży patrzycie z góry i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to nie pochwalam.

⁽²³⁾ Ja bowiem przejąłem od Pana to, co też wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb

⁽²⁴⁾ i gdy podziękował [Bogu], połamał i powiedział: To jest moje ciało za was [wydane]; to czyńcie na moją pamiątkę.

⁽²⁵⁾ Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pijecie – na moją pamiątkę.

⁽²⁶⁾ Bo ilekroć jecie ten chleb i pijecie z tego kielicha, ogłaszacie śmierć Pana, dopóki [On] nie przyjdzie.

⁽²⁷⁾ Z tego powodu, kto by jadł chleb i pił z kielicha Pańskiego niegodnie, winien będzie ciała i krwi Pana.

⁽²⁸⁾ Niech więc człowiek samego siebie poddaje próbie i w ten sposób niech je z tego chleba i pije z tego kielicha.

⁽²⁹⁾ Bo kto je i pije bez uwzględnienia ciała, je i pije wyrok na siebie.

⁽³⁰⁾ Dlatego jest między wami wielu słabych i wątłych, a liczni śpią.

⁽³¹⁾ Jeśli zaś osądzalibyśmy siebie, nie bylibyśmy sądzeni.

⁽³²⁾ Sądzeni natomiast przez Pana, jesteśmy karceni [jak dzieci], abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.

⁽³³⁾ Dlatego, moi bracia, gdy się schodzicie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich.

⁽³⁴⁾ Jeśli ktoś głodny, niech je w domu, abyście się nie schodzili na [własny] sąd. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę. 1 list do