Werset dnia — Dz 28:16-31

⁽¹⁶⁾ A gdy weszliśmy do Rzymu, pozwolono Pawłowi mieszkać osobno z żołnierzem, który go pilnował.

⁽¹⁷⁾ I stało się po trzech dniach, że zwołał on tych, którzy byli przywódcami żydów. A gdy się zeszli, zwrócił się do nich: Mężowie bracia, nie uczyniłem nic przeciw ludowi ani zwyczajom ojczystym, że jako więźnia wydano mnie w Jerozolimie w ręce Rzymian,

⁽¹⁸⁾ którzy po przesłuchaniu chcieli mnie zwolnić, ponieważ nie znaleźli u mnie żadnego powodu do wyroku śmierci.

⁽¹⁹⁾ Lecz gdy żydzi sprzeciwili się temu, uznałem za konieczne odwołać się do cesarza, nie jakbym miał mój naród za coś oskarżać.

⁽²⁰⁾ Dlatego też zaprosiłem was, aby się z wami zobaczyć i porozmawiać, bo z powodu nadziei Izraela łańcuch ten mam założony.

⁽²¹⁾ Wówczas powiedzieli do niego: My nie otrzymaliśmy z Judei żadnych pism o tobie ani też nikt z braci nie przybył i nie doniósł ani nie powiedział od tobie nic złego.

⁽²²⁾ Ale chcielibyśmy do ciebie usłyszeć, co myślisz, gdyż wiadomo nam o tej herezji, że wszędzie spotyka się ze sprzeciwem.

⁽²³⁾ Wyznaczyli mu więc dzień i przyszli do niego w gościnę jeszcze liczniej, a on od rana do wieczora wyjaśniał im [sprawę] poświadczając Królestwo Boże i przekonując o Jezusie na podstawie Prawa Mojżesza i proroków.

⁽²⁴⁾ I jedni dawali się przekonać temu, co mówił, drudzy natomiast nie wierzyli.

⁽²⁵⁾ Poróżnieni zaś między sobą zaczęli się rozchodzić, gdy Paweł powiedział jedno słowo: Trafnie Duch Święty powiedział do waszych ojców przez proroka Izajasza,

⁽²⁶⁾ mówiąc: Przyjdź do tego ludu i powiedz: Będziecie słuchać uszami i nie zrozumiecie; Widząc będziecie patrzeć i nie zobaczycie.

⁽²⁷⁾ Utyło bowiem serce tego ludu i uszami ciężko słuchali, i swoje oczy zamknęli, aby nie zobaczyć oczami i nie usłyszeć uszami, I nie rozumieć sercem, i nie nawrócić się, A ja bym ich nie uleczył.

⁽²⁸⁾ Niechże wam zatem będzie wiadome, że poganom zostało posłane to zbawienie Boże, oni też będą słuchać.

⁽²⁹⁾ –

⁽³⁰⁾ I pozostał przez całe dwa lata w wynajętym przez siebie mieszkaniu i przyjmował wszystkich, którzy do niego przychodzili,

⁽³¹⁾ głosząc Królestwo Boże i nauczając o Panu Jezusie Chrystusie z całą ufną odwagą – bez przeszkód.