Werset dnia — Dz 28:1-15

⁽¹⁾ A gdy zostaliśmy ocaleni, wówczas dowiedzieliśmy się, że wyspa ta nazywa się Malta.

⁽²⁾ Tubylcy zaś okazali nam niespotykaną życzliwość, bo rozpalili ognisko i zajęli się nami wszystkimi; zaczął bowiem padać deszcz i było zimno.

⁽³⁾ A gdy Paweł zgarnął kupę chrustu i włożył na ogień, od gorąca wypełzła żmija i uczepiła się jego ręki.

⁽⁴⁾ Na widok gada zwisającego u jego ręki, tubylcy zaczęli mówić między sobą: Człowiek ten jest na pewno mordercą, bo chociaż wyszedł cało z morza, Sprawiedliwość nie pozwoliła mu żyć.

⁽⁵⁾ Lecz on strząsnął gada w ogień i nie ucierpiał nic złego;

⁽⁶⁾ oni tymczasem oczekiwali, że spuchnie lub zaraz padnie trupem. Gdy jednak długo czekali i widzieli, że nic niestosownego z nim się nie dzieje, zmienili zdanie i mówili, że jest bogiem.

⁽⁷⁾ A w pobliżu tego miejsca znajdowały się dobra naczelnika wyspy, imieniem Publiusz, który nas przyjął i przez trzy dni przyjaźnie gościł.

⁽⁸⁾ Zdarzyło się zaś, że ojciec Publiusza leżał złożony gorączką i czerwonką; Paweł wstąpił do niego, pomodlił się, włożył na niego ręce i wyleczył go.

⁽⁹⁾ A gdy to się stało, również pozostali, którzy na wyspie mieli słabości, przychodzili i byli uzdrawiani.

⁽¹⁰⁾ Okazywali nam też wiele szacunku, a gdy mieliśmy odpłynąć, nałożyli tego, co potrzeba.

⁽¹¹⁾ Po trzech miesiącach odpłynęliśmy statkiem, który zimował na wyspie, aleksandryjskim, z godłem Bliźniąt.

⁽¹²⁾ Nim przypłynęliśmy do Syrakuz, gdzie pozostaliśmy trzy dni.

⁽¹³⁾ Stamtąd, po podniesieniu kotwicy, dotarliśmy do Regium. A gdy po jednym dniu powiał wiatr południowy i drugiego dnia przybyliśmy do Puteoli.

⁽¹⁴⁾ Tam spotkaliśmy braci i proszeni przez nich pozostaliśmy u nich siedem dni. I tak doszliśmy do Rzymu.

⁽¹⁵⁾ Tam bracia usłyszeli o naszym przybyciu i wyszli nam na spotkanie aż do Forum Appii i do Tres Tabernae. Gdy Paweł ich ujrzał, podziękował Bogu i nabrał otuchy.