W Ziemi Świętej wykonano historyczny krok w stronę odbudowy relacji z chrześcijanami.
Ogłoszona decyzja o powołaniu pierwszego specjalnego wysłannika do spraw chrześcijańskich to nie tylko gest dyplomatyczny, ale sygnał, że po latach napięć może rozpocząć się nowy etap dialogu. Na tę funkcję wybrano George’a Deeka – doświadczonego dyplomatę z chrześcijańskiej społeczności Jaffy, pierwszego chrześcijanina w historii Izraela, który został ambasadorem. Jego nominacja budzi nadzieję, że możliwe jest budowanie mostów tam, gdzie przez lata rosły mury nieufności.
Odpowiedź na napięcia
Decyzja ta nie pojawiła się w próżni. Jest reakcją na narastające napięcia oraz wydarzenia, które poruszyły chrześcijan w Ziemi Świętej i poza nią. Spory wokół miejsc świętych, akty braku szacunku wobec symboli wiary czy poczucie marginalizacji sprawiły, że potrzeba nowego kanału dialogu stała się pilna.
Powołanie wysłannika ma być próbą odbudowy zaufania. I właśnie to nadaje tej decyzji szczególne znaczenie. Nie chodzi wyłącznie o politykę. Chodzi o uznanie, że relacje między państwem żydowskim a wspólnotami chrześcijańskimi wymagają troski, słuchania i realnego partnerstwa.
Człowiek mostów
Wybór George’a Deeka wydaje się nieprzypadkowy.
Jako arabski chrześcijanin o korzeniach armeńskich uosabia on wielowarstwową tożsamość Ziemi Świętej. Zna z doświadczenia napięcia, ale rozumie też wartość dialogu.
To czyni go kimś więcej niż dyplomatą.
Może stać się budowniczym mostów.
Jego zadaniem ma być reprezentowanie trosk chrześcijan wobec izraelskich instytucji, ale również umacnianie relacji Izraela z chrześcijanami na świecie. To misja zarówno polityczna, jak i symboliczna.
Więcej niż gest polityczny
Chrześcijanie stanowią niewielką część społeczeństwa Izraela, ale ich znaczenie duchowe i historyczne dalece przekracza statystyki.
To wspólnota współtworząca duchowe dziedzictwo Ziemi Świętej.
Dlatego ten krok może mieć znaczenie znacznie szersze niż administracyjne.
Może stać się sygnałem, że Izrael dostrzega potrzebę nowej jakości relacji.
A to ma znaczenie również międzynarodowe.
Chrześcijanie na całym świecie z uwagą obserwują to, co dzieje się w miejscu narodzin Chrystusa.
W tym sensie misja Deeka dotyczy nie tylko Izraela.
Dotyczy świadectwa.
Biblijna perspektywa pokoju
Patrząc na to wydarzenie przez pryzmat wiary, trudno nie dostrzec duchowego wymiaru tego kroku.
Pismo przypomina:
„Starajcie się zachować jedność Ducha w spójni pokoju” (Ef 4:3 BW).
To nie jest jedynie wezwanie dla Kościoła. To zasada budowania relacji. Także między narodami.
Także między religiami. W świecie pełnym podziałów każda próba budowania pokoju ma znaczenie większe, niż może się wydawać.
A słowa Chrystusa brzmią tu szczególnie mocno:
„Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami Bożymi będą nazwani” (Mt 5:9 BW).
Prawdziwy pokój nie rodzi się z deklaracji.
Rodzi się z odwagi słuchania.
Z pokory.
Z uznania godności drugiego.
Początek, nie finał
Oczywiście sama nominacja nie rozwiąże historycznych napięć.
To dopiero początek.
Pojednanie wymaga czegoś więcej niż symboli.
Wymaga czynów. Wymaga zaufania budowanego latami. Ale każdy prawdziwy proces pokoju zaczyna się od pierwszego kroku. Być może właśnie taki krok został wykonany.
Nowy rozdział?
Powołanie George’a Deeka może otworzyć nowy rozdział w relacjach Izraela z chrześcijanami – rozdział oparty bardziej na dialogu niż nieufności.
Jeśli ta misja będzie prowadzona w duchu szczerości i odpowiedzialności, może przynieść owoce wykraczające daleko poza granice jednego państwa.
A może nawet przypomnieć światu, że w regionie naznaczonym konfliktami wciąż możliwe są gesty pojednania.
Jak pisał apostoł Paweł:
„A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych…” (Flp 4:7 BW).
Może właśnie tego pokoju dziś najbardziej potrzeba – nie tylko w Ziemi Świętej, ale całemu światu.
O prześladowaniu ewangelików:
Kronika miasta Boguszów-Gottesberg (Boża Góra) – kliknij, aby dowiedzieć się więcej
Kirk Peter Johanson
