Zabójstwo wolontariuszki z Edynburga w Atenach rodzi pytania o bezpieczeństwo służby
Misjonarka z Edynburga ginie, pomagając uchodźcom w Grecji. Sprawa stawia pytania o bezpieczeństwo osób niosących pomoc humanitarną.
Mieszkanka Edynburga, która od lat angażowała się w pomoc uchodźcom, została zamordowana podczas krótkiego wyjazdu do Grecji. Elisabeth-Jane Ross, znana jako Lisa, pod koniec czerwca pracowała jako wolontariuszka w portowym mieście Pireus. Jej ciało odnaleziono 18 lipca na opuszczonym parkingu w ateńskiej dzielnicy Kypseli. W toku śledztwa aresztowano 26-letniego Afgańczyka, który współpracował z organizacją charytatywną w Atenach. Sprawa wstrząsnęła wspólnotą kościelną, do której należała ofiara.
Misja zakończona tragedią
Lisa Ross przez dwadzieścia lat należała do kościoła City on a Hill w Edynburgu. Kiedy postanowiła wyjechać do Grecji, by pomagać uchodźcom, wspólnota wspierała ją modlitewnie i finansowo. Przez dwa tygodnie pracowała w Pireusie, niosąc praktyczną pomoc osobom znajdującym się w trudnym położeniu. Nikt nie przypuszczał, że jej misja zakończy się tragicznie. Ciało wolontariuszki odnaleziono kilka tygodni po jej wyjeździe, a śledztwo szybko nabrało tempa.
Według informacji przekazanych przez grecką policję podejrzany przyznał się do przeniesienia zwłok, lecz zaprzeczył, jakoby dokonał zabójstwa. Korzystał jednak z karty płatniczej i telefonu ofiary, co podważyło wiarygodność jego wyjaśnień. Żona podejrzanego zawiadomiła służby, gdy zauważyła niepokojące zmiany w jego zachowaniu. Akt oskarżenia obejmuje zabójstwo, rabunek oraz nielegalne posiadanie broni.
Ross z wielkim oddaniem angażowała się w działalność misyjną, wyróżniając się pod tym względem nawet we własnej wspólnocie. Wyjazd do Grecji postrzegano jako naturalną odpowiedź na ewangeliczne wezwanie do miłowania bliźniego. Wspólnota w Edynburgu widziała w jej służbie wyraz wiary, a nie tylko działalność charytatywną. Tragiczne wydarzenia pokazały jednak, że nawet najszlachetniejsze zamiary mogą zetknąć się ze złem, które nie zważa na dobre intencje.
Sprawa przypomina, że służba wśród potrzebujących wiąże się z realnym ryzykiem. Biblia wielokrotnie ukazuje wiernych, którzy podczas wypełniania Bożych poleceń stawali w obliczu niebezpieczeństwa. Nie oznacza to, że należy rezygnować z niesienia pomocy. Wymaga jednak roztropności oraz świadomości, że zło może przybierać różne formy, niezależnie od religijnych czy społecznych deklaracji.
Ryzyko i roztropność w codziennej służbie
W Polsce wiele kościołów regularnie wysyła wolontariuszy i misjonarzy, aby służyli uchodźcom oraz innym osobom potrzebującym. Także w naszych wspólnotach pojawiają się pytania o bezpieczeństwo i właściwe rozeznawanie intencji współpracowników. Historia z Aten skłania do namysłu nad tym, jak łączyć otwartość serca z praktyczną mądrością, o której mówi Pismo Święte.
Nie chodzi o rezygnację z okazywania miłosierdzia, lecz o uznanie, że grzech nie zna granic kulturowych ani religijnych. Wspólnoty wspierające takie wyjazdy coraz częściej dostrzegają potrzebę ustalania jasnych zasad i wzajemnej odpowiedzialności. Pomaga to dochować wierności powołaniu, a zarazem unikać niepotrzebnego ryzyka.
Kronika miasta Boguszow-Gottesberg (Boża Góra) - kliknij, aby dowiedzieć się więcej
