Jeremiasz 33,3 ukazuje, jak prorok przyjął powtórzone słowo Boże w więzieniu mimo zapowiedzi sądu i niewoli.
Księga Jeremiasza 33,3 przekazuje wezwanie Pańskie, które obiecuje objawienie rzeczy wielkich i niedostępnych. Prorok usłyszał je po raz drugi, gdy przebywał na dziedzińcu straży. Poprzedni rozdział zapowiadał już upadek Jerozolimy i niewolę babilońską. Mimo to Pan powrócił z nowym przesłaniem o uzdrowieniu ludu, powrocie z wygnania, odpuszczeniu win oraz odbudowie Judy i Izraela. Jeremiasz nie odrzucił powtórzonego głosu, lecz przyjął go w całości, choć warunki zewnętrzne pozostały niezmienione.
Słowo dane w więzieniu
Jeremiasz znajdował się w więzieniu, gdy Pan przemówił do niego ponownie. Poprzednie proroctwo już zapowiadało sąd nad grzechem i zbliżającą się klęskę. W takiej sytuacji kolejne słowo mogło wydawać się niewłaściwe lub przedwczesne. Prorok jednak nie szukał łagodniejszych interpretacji ani nie uciekał od trudnej treści przekazu. Zaakceptował je, ponieważ rozpoznał w nich głos Pana.
Podobnie postąpił Piotr, gdy wielu uczniów odeszło po trudnych naukach o chlebie życia. Odpowiedział: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego”. Jego decyzja nie wynikała z chwilowego uniesienia, lecz z uznania, że poza Chrystusem nie ma innego źródła życia. W obu przypadkach kluczowe było wielokrotne przyjęcie słowa, które najpierw rani, a potem uzdrawia.
Biblia pokazuje, że słowo Boże zachowuje swoją moc niezależnie od miejsca i czasu, w którym jest usłyszane. Jeremiasz nie czekał na zmianę warunków zewnętrznych, aby przyjąć obietnicę — uczynił to z więziennej celi, a dotyczyła ona odbudowy narodu i jego chwały pośród innych ludów. Taka postawa dowodzi, że posłuszeństwo nie zależy od zewnętrznej pomyślności.
W Polsce widzimy podobne zjawisko, gdy kryzysy trwają dłużej niż oczekiwano. Wielu chrześcijan staje wtedy przed pokusą szukania nowych, łagodniejszych interpretacji Pisma. Tymczasem przykład proroka przypomina, że powtórne przyjęcie tego samego słowa stanowi warunek duchowego uzdrowienia. Obietnica odpuszczenia win poprzedzona jest wcześniejszym uznaniem grzechu.
Porządek sądu i łaski.
Jeremiasz usłyszał najpierw zapowiedź sądu, a dopiero potem obietnicę łaski. Bez tego porządku odbudowa Judy i Izraela pozostałaby jedynie marzeniem. Współczesny czytelnik Pisma często oczekuje, że przesłanie Boże przyniesie natychmiastową ulgę. Gdy kryzys się przedłuża, pojawia się pokusa, by pominąć część o grzechu.
Prorok w więzieniu pokazuje inną drogę. Trwał w tym samym miejscu i przyjął kolejne objawienie bez zmiany warunków. W ten sposób dał świadectwo, że słowo Boże działa niezależnie od tego, czy człowiek znajduje się w więzieniu, czy w wolności. Historia ta pozostawia ślad, który skłania do powrotu do tych samych wersetów, nawet gdy nic wokół się nie zmienia.
Kronika miasta Boguszow-Gottesberg (Boża Góra) - kliknij, aby dowiedzieć się więcej
