Werset dnia — Mt 4:12-25

⁽¹²⁾ Gdy natomiast usłyszał, że Jana został wydany, usunął się do Galilei.

⁽¹³⁾ I po opuszczeniu Nazaretu przyszedł i zamieszkał w Kafarnaum, nad morzem, w granicach Zebulona i Neftalego,

⁽¹⁴⁾ aby zostało wypełnione to, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza:

⁽¹⁵⁾ Ziemia Zebulona i ziemia Naftalego, droga morska, Zajordanie, Galilea pogan,

⁽¹⁶⁾ lud siedzący w ciemności, zobaczył wielkie światło, a siedzącym w krainie i cieniu śmierci, światło im wzeszło.

⁽¹⁷⁾ Potem Jezus zaczął głosić i mówić: Opamiętajcie się, bo zbliżyło się Królestwo Niebios.

⁽¹⁸⁾ Przechadzając się wzdłuż Morza Galilejskiego, zobaczył dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i Andrzeja, jego brata, jak rzucali w morze sieć, gdyż byli rybakami.

⁽¹⁹⁾ I powiedział do nich: Chodźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi!

⁽²⁰⁾ Oni zaś natychmiast pozostawili sieci i poszli za Nim.

⁽²¹⁾ A gdy stamtąd poszedł nieco dalej, zobaczył innych dwu braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i jego brata Jana, którzy wraz ze swoim ojcem Zebedeuszem naprawiali w łodzi swoje sieci – i powołał ich.

⁽²²⁾ Oni zaś natychmiast pozostawili łódź oraz swojego ojca i poszli za Nim.

⁽²³⁾ Następnie zaczął obchodzić całą Galileę, nauczać w ich synagogach i głosić ewangelię Królestwa oraz uzdrawiać wszelką chorobę i wszelkie niedomaganie wśród ludu.

⁽²⁴⁾ I rozeszła się wieść o Nim po całej Syrii; wówczas przynieśli Mu wszystkich, którzy się mieli źle, gniecionych różnorodnymi chorobami i bólami, dręczonych przez demony, lunatykujących oraz sparaliżowanych – i uzdrowił ich.

⁽²⁵⁾ Szły też za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dziesięciogrodu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.