Werset dnia — Flp 4:1-23

⁽¹⁾ Dlatego, bracia moi ukochani i wytęsknieni, radości i korono moja, tak stójcie w Panu, ukochani.

⁽²⁾ Zachęcam Ewodię i zachęcam Syntychę, aby były jednomyślne w Panu.

⁽³⁾ Tak, proszę i ciebie, prawdziwy towarzyszu, pomagaj im; one dla ewangelii zmagały się razem ze mną, z Klemensem i z innymi moimi współpracownikami, których imiona są w zwoju życia.

⁽⁴⁾ Radujcie się w Panu zawsze; powtarzam, radujcie się.

⁽⁵⁾ Wasza uprzejmość niech będzie znana wszystkim ludziom: Pan jest blisko!

⁽⁶⁾ Przestańcie martwić się o cokolwiek, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem przedstawiajcie wasze prośby Bogu.

⁽⁷⁾ A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzegł waszych serc i waszych myśli w Chrystusie Jezusie.

⁽⁸⁾ W końcu, bracia, cokolwiek jest prawdziwe, cokolwiek szlachetne, cokolwiek sprawiedliwe, cokolwiek czyste, cokolwiek miłe, cokolwiek godne polecenia, jeśli coś [jest] cnotą i jeśli coś chwalebne – o tym sobie rozmyślajcie.

⁽⁹⁾ Czyńcie też to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co słyszeliście i co widzieliście u mnie; a Bóg pokoju będzie z wami.

⁽¹⁰⁾ Niezmiernie ucieszyłem się zaś w Panu, że nareszcie znów zaczęliście o mnie myśleć, już o tym myśleliście, ale nie mieliście sposobności.

⁽¹¹⁾ Nie że mówię z powodu niedostatku, gdyż nauczyłem się być zadowolony w tym, w czym jestem.

⁽¹²⁾ Umiem się ograniczyć, umiem też żyć w obfitości; wszędzie i we wszystko jestem wtajemniczony; umiem być nasycony, umiem też głodować, obfitować i być w niedostatku.

⁽¹³⁾ Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.

⁽¹⁴⁾ Jednakże dobrze uczyniliście, łącząc się ze mną w ucisku.

⁽¹⁵⁾ A wiecie i wy, Filipianie, że na [początku] głoszenia ewangelii, gdy wyszedłem z Macedonii, żaden kościół do mnie nie dołączył w rachunku rozchodu i przychodu – poza wami jednymi,

⁽¹⁶⁾ bo i do Tesaloniki i raz i drugi przysłaliście na moje potrzeby.

⁽¹⁷⁾ Nie że szukam daru, ale szukam plonu, mocno rosnącego na waszym rachunku.

⁽¹⁸⁾ Poświadczam zaś, że odebrałem wszystko, i mam w obfitości; zostałem zaopatrzony w pełni, gdy otrzymałem od Epafrodyta to, co [pochodzi] od was, pachnącą wonność, ofiarę miłą, przyjemną Bogu.

⁽¹⁹⁾ A Bóg mój w pełni zaspokoi wszelką waszą potrzebę według swego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie.

⁽²⁰⁾ Bogu zaś i Ojcu naszemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.

⁽²¹⁾ Pozdrówcie każdego świętego w Chrystusie Jezusie. Pozdrawiają was bracia, którzy są ze mną.

⁽²²⁾ Pozdrawiają was wszyscy święci, zwłaszcza zaś ci z domu Cezara.

⁽²³⁾ Łaska Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym. List do